اون شب که سنگفرش لیز بود ....

چند روز پیش یه خبر باعث شد برم تو اتاقم در رو ببندم به آسمان آبی نفتی نگاه کنم و یه آه بکشم .........

فکر کنم ماجرا حدود 5 سال قبل بود .. روزهایی که بم زلزله اومده بود ... آقای دکتر ش و خانمش از آمریکا بر می گشتن ایران و طوری بلیط گرفته بودن که یک روز پیش ما باشن و بعد برن ایران .. دکتر مرد بزله گو و شوخی بود و مدام از خنده سرخ می شد ولی خانومش حالت چشماش یه غمی داشت ... نه به این خاطر که آدم غمگینی باشه این حالت بخاطر یه وقار خاصی بود که داشت ..... آمدن دکتر و خانومش به خانه ما واقعه خاصی برای هیچکس نبود ... اونها آشناهای قدیمی بودن که بعد از سالها می دیدیم ... خاطره خاصی ازشون نداشتیم ... فقط باید بهشون احترام می ذاشتیم ... فردا می رفتن بدون اینکه اتفاق خاصی بیافته و تا سالها خبری ازشون داشته باشیم ( تا همین چند روز پیش ) ... من پیشنهاد کردم دکتر و خانومش رو ببرم مرکز شهر یه دوری بزنن و ساختمانهای تاریخی رو ببینن ... کلیسایی بود که اون شب مراسم خاصی توش برگزار می شد .. می گفتن تصاویر حواریون اون شب هر سال به گریه می افتن ... یعنی شما می بینید که از چشمان نقاشی ها اشک میاد ... من هرگز همچین چیزی ندیدم اما فضای این کلیسا در اون شب بخاطر حال خاص زائرین همیشه متفاوت بود ... دکتر حوصله نداشت بیاد داخل کلیسا و مراسم رو ببینه رفت تا چند تا عکس از اطراف بگیره در عوض خانومش مشتاق بود تا مراسم رو ببینه ... ما رفتیم داخل .. من کمی عقب تر بودم که خادمین کلیسا مردم رو جدا کردن ... یک عده از جمله من که دم در بودیم به بیرون هدایت شدیم و خانم دکتر بهمراه عده دیگر که به محراب نزدیک بودند به جلو هدایت شدند ... خانم دکتر ترسید که با زائرین هماهنگ نباشه و کاری کنه که توجه دیگران جلب بشه ... برگشت و با همون نگاه  غمگین مهربون به من نگاه کرد و من در حالتی که به بیرون رانده می شدم با نگاهم بهش فهموندم که جای هیچ نگرانی نیست .... وقتی مراسم تموم شد بیرون نم نم بارون می آمد و زمین سنگفرش لغزنده بود ... خانم دکتر که بیرون اومد احساس کرد ممکنه لیز بخوره و منتظر موند تا من جلو برم و دستش رو بگیرم ... خیلی متاثر شده بود فضای معنوی داخل .. بوی عود و نور شمع و صدای ناله مانند ذکر حال خاصی بهش داده بود ... در حالی که به من تکیه داده بود چند قدم بدون صحبت راه رفتیم که بهم گفت : همه ادیان دنبال آرامشی هستند که از ارتباط با خدا حاصل می شه ... همشون زیبا هستند ... من در جواب لبخند زدم و گفتم آره هر عبادتی آدم رو آروم و سبک می کنه ... بعد خانم دکتر دوباره لبخند زد و گفت : من یه پسر دارم که هم سن توئه ..........

اونا فردا رفتن و دیگه خبری ازشون نشد اما اون لحظات کوتاه جلو کلیسا .. سنگ فرش خیس و چهره غمگین و زیبای خانم دکتر بخاطرم موند ... چند روز پیش خواهرم گفت : بهزاد دکتر ش بود .... من گفتم خوب خوب ... یادته ؟ آره آره که یه روز اومدن ... یه پسر داشت ... آره هم سن من بود  خوب ؟؟ پسرش سه روز پیش آنفولانزا می گیره و فوت می کنه .. در عرض سه روز

..... به آسمون تیره نگاه کردم .. داشت غروب می شد ... یاد چهره خانم دکتر افتادم .. غم چهره اش که انگار از امروز خبر می داد ... دوست داشتم کنارش بودم و دستش رو می گرفتم .............  و یادش می انداختم که خدا همیشه منتظر آروم کردن بنده هاشه ..........

معجزه ها تو خیابونا ریخته

سریال لاست یا کتاب چون رود جاری باش پائولو کوئلیو ... هر دوشون رو خیلی دوست دارم به این خاطر که ایده هر دو از فلسفه ای نشات گرفته که من بهش سخت معتقدم :

ما در دنیایی پر از معجزات زندگی می کنیم .. همه چیز به هم ارتباط دارند .. ارتباطات رو که پیدا کنیم متوجه می شیم همه چیز تحت کنترله ! ... چرا متوجه معجزات نمی شیم ؟ چون توجه مون به اطراف کمه و این باعث می شه نشانه ها از کنارمون بگذرن بدون اینکه متوجه شون بشیم ..........

یک هفته است که از خونه بیرون نیومدم و سخت درگیر کار مهندسم .. یک ساعت پیش دیدم حالا که کار داره به آخرش نزدیک می شه راندمان کارم بشدن اومده پائین .. دیدم باید برم بیرون و یه قدمی بزنم تا روحیه ام عوض بشه .... تو ایستگاه اتوبوس نشسته بودم و دلستر لیمویی دستم بود که احساس کردم دختر کناری ام داره واسه پسر کناریش خالی می بنده .. یه نگاه بهش انداختم ... آره داره خالی می بنده .. من می شناسمش .. خدایا کجا دیدمش ؟ ... وای خدا کجا دیدمش ؟ یادم نمی یاد ..... یکمی جلوتر کنار دکه روزنامه فروشی احساس می کنم پسر کناری ام داره واسه دختر کناری اش خالی می بنده ... یه نگاه بهش می اندازم ... آره داره خالی می بنده من می شناسمش تو فست فود فیفتی (50) کار می کرد ... همون فست فود سر کوچه که تعطیل شده .......................... آها یادم اومد اون دختره هم تو کافه گالری کار می کرد .. همون کافه ای که تعطیل شده

1. هر دو با مواد غذایی سر و کار داشتن

2. هر دو داشتن در مورد خودشون خالی می بستن

3. هر دو بعلت تعطیل شدن محل کارشون الان کار دیگه ای می کنن

اشتراکاتشون باعث شد من از روی پسر دومی دختر اولی رو بیاد بیارم یا شاید از اولی به دومی و دوباره به اولی !!! ........ این دو نفر هیچ ربطی بهم نداشتن و نکته جالب قضیه همینه... اینکه بی ربط ترین چیزها با یک واسطه که خود آدمه ربط می گیرند اونم وقتی که درست در یک بازه زمانی که تو تصمیم می گیری بعد از یک هفته از غارت بیرون بیای جلوی راهت سبز می شن !!

.................. برگردم سر کار .. فردا پس فردا باید تحویلش بدم ...

گاهی اوقات اگه فکر کردن کار درستی ... لازمه اونی بشی که دیگران فکر می کنن !

بذارید اول دقیقا توضیح بدم منظورم از عنوان مطلب چیه بعد به شرح ماجرایی بپردازم که درگیرشم !

اول منظورم از عنوان مطلب ... بهتره یه مثال بیارم ... یه دوستی داشتم به اسم ناصر که نامزدش واقعا فکر می کرد خیلی این ناصر فرشته است ( البته ناصر هم مفسد فی الارض نبود ولی یکی بود مثل بقیه ) ... یه روزی ناصر بهم گفت بهزاد بدجوری دارم اذیت می شم .. نامزدم فکر می کنه من از آسمون اومدم فکر می کنه من تو زندگی ام دروغ نگفتم نگاه چپ به کسی نکرده ام حرفای چاله میدونی به کسی نزدم .......... من بهش گفتم ناصر از وقتی تو با این آدم آشنا شدی من کمتر دیدم دروغ بگی یا اونقدر تو فکرشی که کاری به آدم دیگه ای نداری و مودب تر هم شدی .. پس بد نبود که نامزدت از اول از تیریپپت دچار این سوء تفاهم شد که آدم  خیلی مثبتی هستی ... یعنی تو از این قضیه استفاده مثبت کردی نه سوءاستفاده ... و خدا هم همیشه می خواد ببینه ما از موقعیت ها چه استفاده ای می کنیم

.... پس اگر این روند رو ادامه بدی کم کم همونی می شی که فکر می کردن بودی و  اونوقت اصلا خودت هم یادت می ره چی بودی .... تاریخ پر از داستانهاییه که یکنفر چون فکر می کردن آدم خوبیه خوب شده و بر عکس چون فکر می کردن آدم خوبیه یه کلاهبرداری مشتی کرده ... من نمی گم فکر کنیم همه خوبن می گم اگه فکر کردن ما خوبیم وجدان داشته باشیم و خوب بشیم ........

حالا قضیه ای که برای خودم اتفاق افتاده ... از طریق یه دوستی با مهندس خیلی کار درستی که ورودی 40 سال پیش هنرهای زیباست آشنا شدم ... مهندس در مورد قابلیت های من ! ( اگه داشته باشم ) دچار سوء تفاهم شده و از من کاری خواسته که برای من خیلی بزرگه ... اولش خیلی ترس داشتم اما بعد با خودم گفتم تمام تلاشم رو می کنم که به سطحی که مهندس می خواد برسم ( بالاخره از یه جایی باید شروع کرد دیگه)

بهش گفتم کار رو انجام می دم و اگه خوشش نیومد می تونم ده بار دیگه تکرارش کنم تا خوشش بیاد ... امروز وقتی یک چهارم مبلغ قرار داد رو گرفتم حال عجیبی داشتم ( یه جور تعهد یا اعتمادی که باید ثابت کنم لیاقتش رو داشتم ) ... تو راه مدام فکر می کردم .. یادداشت بر می داشتم و نقشه ها رو مرور می کردم ... وقتی آمدم خونه چندین ساعت روی نقشه ها فکر کردم .. اسم چند نفر رو نوشتم که می تونن کمکم کنن و کتابهایی که بدردم می خورن  ............... باور کنید نزدیک شدن به چیزی که طرف می خواد خیلی آسون تر از اونی بود که فکر می کردم .... مطمئنم کار عالی می شه ... آنقدر انرژی دارم که قابل توصیف نیست .......

چند بار خواستم بگم مهندس این کار من نیست ... خدارا شکر که نگفتم ... کار من نبود ولی داره کار خودم می شه !

بگو !

بنظرم خیلی خوبه آدم اگر حس خوبی نسبت به کسی داره اون طرف رو از ویژگیهایی که داره و باعث شده نسبت بهش حس خوبی پیدا کنی مطلع کنه ... این کار دوتا حسن داره اول باعث می شه اون فرد بعضی از قابلیت هاشو بشناسه و تقویتشون کنه دوم اینکه طرف رو امیدوار تر می کنه باعث می شه  لااقل یک روز رو مثبت تر با انرژی تر و شادتر بگذرونه ...

ما ایرانی ها با اینکه از تملق گو ترین های ملل دنیا هستیم و روزی ده بار چاکرم و غلامم و مخلصم و ... نقل زبونمونه ولی وقتی پای بیان احساسات خالصانه بمیان میاد می گیم : نه بهش بگم فکر می کنه دارم پاچه خواری می کنم یا می خوام کارمو راه باندازه یا دارم خودمو براش لوس می کنم !

درصورتی که هیچ چیزی زیباتر ازبیان احساسات نیست چطور وقتی خواسته ای داری مشکل نیست که قربون صدقه طرف بری اونوقت وقتی خواسته ای نداری و فقط می خوای فضا رو زیباتر کنی سخته از خوبی های طرف تعریف کنی ؟ حالا جالب اینجاست که وقتی برعکس از برخورد یکنفر یا قیافه اش یا رفتارش بدمون میاد اتوماتیک سریع گوشی رو دست طرف می دیم که حالم ازت بهم می خوره !! و اونقدر در این کار خبره ایم که نیاز به هیچ تمرینی نداریم !

من  به گارسونی که خوب سرویس می ده می گم که از نحوه کارش لذت بردم .. به کارمندی که خوب کار راه میاندازه می گم که واقعا خوش برخورده .. به راننده ای که تو ترافیک خودشو کنترل می کنه و عصبانی نمی شه می گم که خیلی صبوره .. به پدر و مادرم که همیشه به فکر ما بودن می گم که خیلی متعهد و فداکارن به استادی که خوب درس می ده حتی وقتی ازش 14 می گیرم نامه می نویسم و می گم که ممنون که خوب درس دادی و با استیلت حال می کنم ........... حاصلش لبخند های شیرینیه که باعث می شه با خودت بگی چه خوب شد بهش گفتم .. گارسون می گه خواهش می کنم باید به مشتری رسید امیدوارم بازم اینجا بیاید .. کارمند می گه شما لطف دارید ما دوست داریم مردم کمتر سختی بکشن و زود کارشون راه بیافته و مارو هم دعا کنن .. راننده می گه بالاخره باید کنار اومد دیگه آقا ... بخوایم بی خود اعصاب خودمونو خورد کنیم با مسافر هم درگیر می شیم و خدا رو خوش نمی یاد .. پدرم و مادرم می گن همین که بچه قدر آدم رو بدونه برای پدر و مادر کافیه و استادم گره ابروهاش باز می شه و مغرورانه لبخند ملایمی می زنه و می گه : از لطف شما ممنونم ...

فرزند خواندگی

دانشکده حقوق رو دوست دارم .. احساس نمی کنم تو دانشکده حقوق غریبه ام .. پدربزرگم اونجا درس خونده .. حوادث تاریخی زیادی از جمله ترور ناموفق شاه تو این دانشکده اتفاق افتاده و این علاقه من رو به حقوق بیشتر می کنه ( چون عاشق تاریخم ) ... البته بوفه دانشکده حقوق هم فضای زنده ای داره و ساندویچ مخصوص حقوق هم بین بچه های هنرهای زیبا معروفه ... خلاصه اینکه کم نمی رم اونجا ...

چند روز پیش رفته بودم حقوق که تو برد در مورد جلسه دفاع از پایان نامه ای با عنوان فرزند خواندگی نوشته بود ..

روز بعد در ساعت مقرر رفتم جلسه دفاع ... حقیقت اینکه من به موضوع فرزند خواندگی خیلی علاقمندم بنظرم یکی از ارزشمندترین کارهاییه که می شه برای یه انسان دیگه انجام داد .. قبل از دفاع با یکی از اساتید دانشکده صحبت کردم پیرزن مهربان و مودبی بود که یه لیموی تازه تو دستش گرفته بود که بوی خیلی خوبی داشت حرف جالبی می زد می گفت : تو ایران  معمولا وقتی یه نفر یه زن نیازمند رو می بینه بخاطر ثوابش ! سریع طرف رو صیغه می کنه ولی فرزند خواندگی مثل اروپا و آمریکا طرفدار آنچنانی در ایران نداره و از لحاظ حقوقی هم با کلی مشکل مواجهه و  اندک افرادی هم که خواستارش هستند بخاطر بچه دار نشدنه ....

جلسه دفاع خیلی برام جالب بود .. قرآن فرزند خواندگی رو نا مشروع دانسته (البته نیاز به تفسیر داره )

و رو همین اصل فرزند خواندگی در ایران بمعنای واقعی هیچ معنایی نداره ( یعنی اینکه کسی رو به فرزندی قبول کنی درست مثل فرزند خودت ) چیزی که در ایران فرزند خواندگی نامیده می شه حمایت از یک کودک بی سرپرسته همین ... یعنی بچه رو میاری پیش خودت و بزرگش می کنی ... این بچه اگه تو بمیری ارثی از تو نمی بره و با مثلا زن یا دختر یا مادر و خواهرت  محرم نمی شه مگه اینکه صیغه محرمیت خونده بشه و ... و در کل هیچ حقوق قانونی که یه بچه واقعی داره شامل اون نمی شه ( به همین خاطره که این اسمش سرپرستیه و حقوقی پیش بینی نشده که فرزند خوانده مثل فرزند واقعی تو باشه چون قرآن در ظاهر گفته فرزند خواندگی نامشروعه)

حالا بحث بر سر این بود که اگه تفسیر درستی از آیه ای که فرزند خواندگی رو نامشروع دانسته بشه می شه حقوقی وضع کرد که کودک واقعا فرزند خوانده بشه ؟ (مثل فرزند خود آدم )

اعراب تنها پسرها رو بعنوان فرزند خوانده قبول می کردند چون پسرها می تونستند براشون کار کنن و بجنگن .. فرزند خوانده ها هیچ حق و حقوقی نداشتند و همیشه پایین تر از فرزندان واقعی قرار می گرفتند .. در واقع آنها برده هایی بودند که براشون پولی پرداخت نشده بود ....... این رفتار سبب شد قرآن فرزند خواندگی رو نامشروع بدونه (یعنی فرزند خواندگی با این نیت رو ) همه می دانند که پیامبر ز ید ابن حارثه رو بعد از نزول این آیه به فرزند خواندگی قبول کرد ( این نشون می ده اگر فرزند خواندگی بمعنای واقعی و نه اجیر کردن صورت بگیره هیچ دلیلی وجود نداره که نامشروع باشه )

................................ خلاصه اینکه با توجه به مطالب بالا صاحب پایان نامه فوق ( آقای شریعتی )

به پنج مرجع تقلید نامه می نویسه و می پرسه  آیا با لحاظ کردن عوض شدن شرایط جامعه ی امروز می شه حقوق جدیدی وضع کرد و فرزند خواندگی رو مشروع دانست ؟ هر پنج نفر بدون دادن هیچ توضیحی می گن : با توجه به گفته قرآن فرزند خواندگی نامشروعه !!

......................... بنظر شما چرا اگه پدر و مادری بچه ای رو بدنیا بیارن و جز نفرت چیزی بهش نبخشن باز پدر و مادر محسوب می شن ؟ ( نمونه اش یکی از دوستام که پدرش یه انسان کثیف بمعنی واقعیه و هر روز ضمن شکنجه های روحی زیادی که بهش می ده  می گه تو نتیجه یه شب هوس منی و نه بیشتر (البته نه اینقدر مودبانه بلکه با الفاظ بسیار رکیک ) ... اما اگر دونفر با عشق یک بچه رو بزرگ کنن و تمام تلاششون این باشه که اون بچه از نظر حقوقی  جای بچه واقعی شون رو بگیره در نهایت باید با این جواب روبرو بشن که کارشون نامشروعه ؟؟ ......