مالچیک

خیلی پیش میاد که به یک نفر لطف می کنید..یکبار یا یک عمر لطف می کنید و بعد میبینید اگر لطفی رو که به اون آدم کردید  به یک مرغ کرده بودید اون مرغ هر روز دو تا تخم براتون می گذاشت! و نه تنها قلبتون نمی شکست بلکه هر روز دو تا تخم مرغ داشتید و می تونستید با اونها املت درست کنید یا آبپزشون کنید یا خاگینه یا نیمرو بخورید....

یکمی تقصیر خود آدم هم هست یادمون میره که آدمها مثل ترازو می مونن و ما باید این رو بفهمیم...بعضی از ترازوها مثل ترازوی آشپزخانه بیشتر از یک کیلو را نشان نمی دهند..حواستون باشه...اگه دوست  داشتید می تونید وزنه های سنگین تری روی آنها بگذارید اما چه دو کیلو چه پنج کیلو نتیجه یکی است چون فهم این دستگاه در همین حد است...بعضی از ترازوها مثل ترازوی وزن کشی تا ۲۵۰ کیلو را نشان می دهند اگه یه آدم ۶۰ کیلویی بره روش ۶۰ رو نشون می ده و ۱۵۰ کیلویی رو درست ۱۵۰  ولی این فهم یه حدی داره ... اون حد ۲۵۰ کیلو است.

بعضی از آدمها هم مثل ترازوهای دیجیتالی می مونن که حدی ندارن روی اونها می شه حساب کرد...اونها لایق لطف بی حد و مرز هستند....مثل بعضی از مادرها...مثل بعضی از دوستها که اسمشون خواهر و برادر نیست ولی واقعا خواهر وبرادر آدم هستند...