خیلی هامون احساس می کنیم داره دیر می شه، حس می کنیم یک جایی اشتباه شده که این سال ها این طور سریع دود شدند، خیلی هامون حس می کنیم اون جایی که باید نیستیم.

چیزی که ازش نفرت دارم غٌر زدنه.

خودم حس می کنم همه چیز از یه راه ده ساله شروع شد. از آن زمانی که رفتم دانشگاه و با خودم می گم اگر چیز جدیدی قراره شروع بشه باید از ابتدای یه راه ده ساله دیگه شروع بشه

کمی دلم خالی می شه وقتی به ابتدای یک راه ده ساله دیگه فکر می کنم. کلیشه ترین سوال اینه که پس کی می خوای زن بگیری یا بچه دار بشی؟ کی می خوای خودتو توی یه ضابطه حس کنی؟

نمی دونم، تنها چیزی که می خوام بهش فکر کنم اینه که هیچ مرزی و هیچ زمانی برای عاشق شدن، دوباره ساختن، ازدواج کردن و بچه دار شدن وجود نداره اگر امید پر رنگ باشه

تنها چیزی که می دونم اینه که یک چیزایی در وجودمه که باید به فعل تبدیل بشه

یکی می گفت طبیعت نمی تونه این طور غیرطبیعی باشه! می گفت طبیعت حتما ده سال دیگه به آدم فرصت می ده، همون طور که خیلی هامون خوب جوون موندیم  و اصلا  سنمون بهمون نمی خوره!